به نمایشگاه آنلاین «جهان، به روایت ما» خوش آمدید؛ نمایشگاهی گروهی از نقاشی معاصر در گالری هیچا که شش اثر از نوید ظفرعلیزاده، علی رازقندی، نسرین صادقی بجد، ندا عظیمی، سمیرا طوسی و ایمان صادقی را پیش روی شما قرار می‌دهد. اینجا می‌توانید میان تصویرها رفت‌وبرگشت کنید، درباره هر اثر بیشتر بخوانید و مسیر شخصی خود را در نمایشگاه بسازید. پیشنهاد ما برای آغاز، یک سؤال است: وقتی به تصویری نگاه می‌کنیم، چه اندازه از جهان را می‌بینیم و چه اندازه از تجربه خودمان را؟
درباره نمایشگاه؛ جهان در فاصله دیدن و روایت‌کردن
«جهان، به روایت ما» نقاشی را به‌عنوان امکانی برای بازخوانی تجربه پیش می‌کشد. موضوع مشترک نمایشگاه، یک منظره مشخص یا داستانی از پیش تعیین‌شده نیست. آنچه این شش اثر را در کنار هم معنا می‌دهد، تفاوت راه‌هایی است که تصویر می‌تواند میان واقعیت، خاطره و خیال باز کند. ممکن است در یک اثر با نشانه‌ای آشنا مواجه شوید و در اثر دیگر، رنگ یا ریتمی بصری شما را پیش از هر معنای روشنی درگیر کند. همین تغییر شیوه مواجهه، بخشی از تجربه این نمایشگاه است.
منطق کیوریتوری این انتخاب، حفظ تفاوت‌ها در دل یک گفت‌وگوست. آثار قرار نیست شاهدی برای یک تفسیر واحد باشند؛ کنار هم قرار گرفته‌اند تا سؤال‌های تازه‌ای درباره یکدیگر ایجاد کنند. تجربه تماشا در اینجا از یک مشاهده منفرد فراتر می‌رود: تصویری که دیده‌اید می‌تواند بر نگاه شما به تصویر بعدی اثر بگذارد، و بازگشت به اثر نخست، جزئیات دیگری را آشکار کند.
مسیر بازدید آنلاین؛ از ناخودآگاه تا چشم‌انداز
شش اثر زیر را می‌توان مانند شش توقف در یک مسیر خواند. ترتیب نمایش از «وهم‌های ناخودآگاه» آغاز می‌شود و با «غمامه» ادامه این گفت‌وگو را به چشم‌انداز می‌سپارد. بااین‌حال، لازم نیست این ترتیب را دنبال کنید. از اثری شروع کنید که نگاهتان را نگه می‌دارد؛ سپس به رابطه آن با تصویرهای دیگر فکر کنید. توضیحات پیش رو، پیشنهادهایی برای تماشا هستند و جای برداشت شخصی شما یا سخن خود هنرمند را نمی‌گیرند.
نوید ظفرعلیزاده | وهم‌های ناخودآگاه
در «وهم‌های ناخودآگاه»، می‌توان تماشا را از نسبت میان شکل‌ها و تداعی‌های ذهنی آغاز کرد. به‌جای جست‌وجوی فوری یک داستان روشن، اجازه دهید نگاه در تصویر حرکت کند و میان آشنایی و ناآشنایی مکث کند. در خوانش این نمایشگاه، این اثر دریچه‌ای است به بخشی از تجربه که همیشه به روایتی منظم تن نمی‌دهد. هنگام بازگشت به آن، ببینید کدام شکل یا نسبت برایتان تغییر معنا داده است.
علی رازقندی | درهم تنیدگی
«درهم تنیدگی» فرصتی برای توجه به رابطه جزء و کل فراهم می‌کند. ابتدا تصویر را یکپارچه ببینید و سپس نگاه را به ارتباط میان رنگ‌ها، خطوط و لایه‌های آن ببرید. چه چیزی سطح تصویر را به هم پیوند می‌دهد و کجا نگاه شما متوقف می‌شود؟ قرارگرفتن این اثر پس از «وهم‌های ناخودآگاه» امکان مقایسه دو شیوه مواجهه با پیچیدگی را پیش می‌کشد؛ مقایسه‌ای که پاسخ آن در تجربه دیدن شما شکل می‌گیرد.
نسرین صادقی بجد | از مجموعه حضور سبز
با اثر منتخب از مجموعه «حضور سبز»، مسیر نمایشگاه به مواجهه‌ای نزدیک‌تر با امر آشنا می‌رسد. اینجا می‌توان از خود پرسید چه زمانی حضور یک عنصر روزمره در تصویر، از عادت دیدن فاصله می‌گیرد و دوباره به موضوع توجه بدل می‌شود. به رابطه فضای پیرامون و عنصر اصلی نگاه کنید؛ سپس آن را با تراکم بصری آثار پیشین مقایسه کنید. تغییر ریتم تماشا، بخشی از منطق کنارهم‌نشینی این انتخاب است.
ندا عظیمی | روایتی از جهان
عنوان «روایتی از جهان» به پرسش مرکزی نمایشگاه بازمی‌گردد: یک تصویر چگونه می‌تواند روایت کند؟ برای تماشای این اثر، دنبال‌کردن حرکت چشم میان رنگ‌ها و فرم‌ها را جایگزین جست‌وجوی یک داستان خطی کنید. کدام بخش جلوتر می‌آید و کدام بخش عقب می‌نشیند؟ در این مسیر، روایت می‌تواند از رابطه‌ها ساخته شود؛ از فاصله‌ها، پیوندها و تداعی‌هایی که برای هر مخاطب صورت متفاوتی دارند.
سمیرا طوسی | تلألو خاموشی
در مواجهه با «تلألو خاموشی»، تضاد ظریف میان دو واژه عنوان می‌تواند نقطه آغاز باشد: درخشش چگونه در کنار خاموشی قرار می‌گیرد؟ این سؤال را به رابطه میان بخش‌های تصویر ببرید و به آنچه نگاه را جذب می‌کند، در برابر آنچه در سکوت باقی می‌ماند، توجه کنید. این توقف در مسیر بازدید فرصتی برای کندکردن سرعت نگاه است؛ تجربه‌ای که شاید در بازگشت به آثار دیگر نیز ادامه پیدا کند.
ایمان صادقی | غمامه
«غمامه» توقف پایانی مسیر پیشنهادی نمایشگاه است. از این نقطه می‌توان دوباره به نسبت جهان بیرون و تجربه درونی فکر کرد: آیا یک چشم‌انداز فقط چیزی برای شناسایی است، یا می‌تواند فضایی برای تداعی، خاطره و احساس باشد؟ پس از تماشای این اثر، به نخستین تصویر برگردید و دو مواجهه را مقایسه کنید. پایان مسیر، فرصتی برای دوباره‌دیدن آغازی است که اکنون تجربه دیگری پشت آن قرار گرفته است.
چگونه این نمایشگاه آنلاین را تماشا کنیم؟
ابتدا تصاویر آثار را در بخش پایین صفحه مرور کنید و پیش از خواندن جزئیات، به واکنش اولیه خود فرصت بدهید. برای مشاهده تصویر و مشخصات ثبت‌شده هر نقاشی، روی نام یا تصویر همان اثر کلیک کنید. سپس به صفحه نمایشگاه برگردید و این بار دو اثر را با یک پرسش مشترک مقایسه کنید: ریتم نگاه، حضور امر آشنا، رابطه رنگ‌ها یا احساس فاصله در آن‌ها چگونه تغییر می‌کند؟
ابعاد واقعی آثار در صفحه هر اثر ثبت شده است؛ هنگام تماشای آن‌ها روی نمایشگر، این تفاوت مقیاس را نیز در نظر بگیرید. یکسان‌بودن اندازه تصاویر روی صفحه، به معنای یکسان‌بودن اندازه نقاشی‌ها نیست. پیشنهاد ما این است که در پایان بازدید، یک اثر را دوباره ببینید و برای خود یادداشت کنید چه چیزی در نگاه دوم تغییر کرده است. تجربه نمایشگاه آنلاین از همین مکث‌ها و انتخاب‌های شخصی ساخته می‌شود.
